Ο φετινός εορτασμός της Επανάστασης του 1821 συμπίπτει με τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την έναρξή της.
Μιας επανάστασης που μετά από τα λαμπρά και τραγικά ιστορικά γεγονότα που ακολούθησαν οδήγησε στην απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους και στη σύσταση του νέου Ελληνικού Κράτους.
Οι συνθήκες, βέβαια, που γιορτάζουμε την επέτειο αυτή, εν μέσω πανδημίας, είναι ιδιαίτερα δυσχερείς, οι εορταστικές εκδηλώσεις είναι κατ΄ ανάγκη συγκρατημένες και δεν επιτρέπουν την πανηγυρική έκφραση, όπως αρμόζει, στην αξία του γεγονότος και στην ιδιοσυγκρασία του λαού μας.
Όμως «κι αν είναι η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως» καθώς παρέχει την ευκαιρία για περισυλλογή, αναστοχασμό και ορθή πορεία πλεύσης.
Σίγουρα το 1821 στέλνει πολλά και σοβαρά μηνύματα, που η φετινή ανακωχή των εμβατηρίων και των πανηγυρισμών ίσως επιτρέψει να ακουστούν πιο καθαρά…
Γιατί η Ιστορία αγαπά την πεζή αλήθεια και η μνήμη τιμάται πρωτίστως με σιγή…
Και η μεγάλη ιστορική αλήθεια για το ΄21 είναι ότι η βασική δύναμη που οδήγησε στο μεγαλειώδες αυτό γεγονός δεν ήταν άλλη από την άνευ ορίων αγάπη του Έλληνα, του απλού Έλληνα, για την ελευθερία. Την ελευθερία που χωρίς αυτή δεν έχει κανένα νόημα η ζωή, την ελευθερία, κατά συνέπεια, που είναι πάνω και πέρα από κάθε άλλη αξία.
«Σβήνουν δυό νύχτες, και δυό αυγές προβάλλουν στον αγέρα.
Δυό λευτεριές που σμίγουνε μέσα στην ίδια μέρα.
Δυό λευτεριές ματόβρεχτες, παιδιά μεγάλου κόπου,
η λευτεριά του Έλληνα κι η λευτεριά του ανθρώπου»
γράφει χαρακτηριστικά ο μεγάλος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς, συμπυκνώνοντας μέσα σε τέσσερις μόνο στοίχους όλο το νόημα του ΄21.
Την 25η Μαρτίου ο λαός μας επέλεξε να συνδέσει την επέτειο της Εθνικής του παλιγγενεσίας με τη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Κοινός παρονομαστής των δύο γεγονότων, η πολυπόθητη ελευθερία.
Αυτή που απλόχερα χάρισε ο Δημιουργός στον άνθρωπο ως στοιχείο απόλυτα συνυφασμένο με την ανθρώπινη φύση. Και που διακριτικά σεβάστηκε κατά το πέρασμα των αιώνων, παρά τα πολλές φορές καταστροφικά αποτελέσματα από την κακή χρήση της.
Με την έννοια αυτή, λοιπόν, η Επανάσταση του 1821 δεν αποτελεί ένα απλά θαυμαστό και απορίας άξιο ιστορικό γεγονός, αλλά μια απλή φυσική νομοτέλεια. Έναν ισχυρό κρίκο στη μεγάλη ιστορική αλυσίδα του Έθνους μας από το Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες και τη Σαλαμίνα ως το έπος του ‘40 και τους σύγχρονους αγώνες του λαού μας για ελευθερία, δημοκρατία και δικαιοσύνη.
Και στο σημείο αυτό γίνεται αντιληπτό ότι ο αγώνας αυτός δεν κατατμείται σε μεγάλα ή μικρά ιστορικά μεμονωμένα γεγονότα αλλά είναι διαρκής, καθημερινός, επίμονος και κυρίως πολυεπίπεδος. Δε σταματά, αλίμονο αν σταματήσει!
Γιατί καμία εθνική ελευθερία δεν έχει από μόνη της την παραμικρή αξία αν δεν εξελίσσεται διαρκώς σε πραγματική ελευθερία του ανθρώπου, στην προσωπική και συλλογική μας απελευθέρωση!
Χρόνια πολλά σε όλες και όλους μας!
Βασίλειος Γκίζας
Δήμαρχος Ναυπακτίας
